Oorlogskruid

Een oorlog komt niet op
als onkruid na een onweersbui
maar overwoekert traag
de lang vertrouwde paden

gestaag zinken de zaden
in de akkers van de geest
we wilden het zo graag geloven
wij fanatieken en verdoofden

nu kruipen we over velden
omstrengeld door het oorlogskruid
verklonken aan de taaie aarde
verscholen in verlaten straten

elke ochtend oorlogsoogst
eindeloze rijen starre doden
we wilden het zo graag geloven
wij bleke bedekking voor de bodem

Geschreven voor de herdenking in Vught op 4 mei 2025, door Michiel Hordijk